phornphloy's profilei - AMMZ*PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
i - AMMZ*May 17 เฮ้ออ...เบื่อตัวเอง
...................
เนื้อเพลง: ช้าไปไหมเธอ
อัลบั้ม: Patcha The Miracle 6 ได้แค่นั้น แค่เพียงเพื่อนกัน จะบอกแค่นั้น
ไม่เคยคิดไกล เหมือนอย่างตัวฉัน เธอเสียใจ ขอให้ฉันทำใจ ที่ผ่านมาทำไมไม่บอก เธอไม่รักทำไมไม่บอก พูดออกมา ฮ๊า..ฮา ที่เธอไม่รักกัน ไม่มีใจทำไมไม่บอก มาบอกกันในวันที่รักทั้งใจ บอกช้าเกินไปมั๊ยเธอ รักไปแล้ว คงทวนเข็มความรู้สึกไม่ไหว ทำดีเพราะรักแต่เธอแค่ไหน นานเท่าไหร่ จะตัดใจยังไง ที่ผ่านมาทำไมไม่บอก เธอไม่รักทำไมไม่บอก พูดออกมา ฮ๊า..ฮา ที่เธอไม่รักกัน ไม่มีใจทำไมไม่บอก มาบอกกันในวันที่รักทั้งใจ บอกช้าเกินไปมั๊ยเธอ กว่าจะรู้สึกขนาดนี้ นั้นเนิ่นนาน แต่กลับต้องเสียใจ ลืมรักเธอ เพื่อเริ่มใหม่ ให้หมดเวลาที่เหลือ ที่หายใจ ก็ไม่พอ ที่ผ่านมาทำไมไม่บอก เธอไม่รักทำไมไม่บอก พูดออกมา ฮ๊า..ฮา ที่เธอไม่รักกัน ไม่มีใจทำไมไม่บอก มาบอกกันในวันที่รักทั้งใจ บอกช้าเกินไปมั๊ยเธอ April 26 วันเหงา...วันเหงา...
เริ่มต้นด้วยการตื่นมาไม่พบใคร
เพราะรู้... จึงไม่อยากลืมตาขึ้นมารับความจริง ว่ารอบกาย...มีเพียงความว่างเปล่า สุดท้ายจึงยอมแพ้...ความเป็นจริง ยอมรับมัน...แล้วลุกมา...เพื่ออยู่คนเดียว เคยคิดเข้าใจผิด... ว่าการต้องรักษาความสัมพันธ์นั้นยาก แต่กลับกลายเป็น...การค้นหาเพื่อเริ่มต้นใหม่นั้นยากกว่า การแยกจากอาจนำมาซึ่งความเจ็บปวดที่ฝังใจ แต่การไม่มีใคร...เหมือนอย่างในวันนี้...มันบาดลึกไปทั้งกายและใจ อยู่คนเดียว...มันเหงา ไม่ใช่..."แค่"...เหงา แต่มันมีอะไรกว่านั้น...มากมาย เหงา...อาจจะเป็นอารมณ์ที่เป็นจริงที่สุด เป็นนามธรรมที่เป็นรูปธรรม มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้ชัดเจนที่สุด ไม่เคยมีคำถามว่าความเหงาคืออะไร เพราะทุกคนเข้าใจความหมายของคำนี้ได้ชัดเจนด้วยตนเอง ไม่เหมือนรัก...ที่ยังน่าแปลกใจ ว่าอะไรคือรัก...ที่แท้จริง บางทีเหงา...อาจจะเป็นอารมณ์ที่มนุษย์กลัวที่สุดก็เป็นได้ ฉันนั่งอยู่คนเดียว...มองท้องฟ้าสีครามกับปุยเมฆสีขาว หาอะไรทำมากมาย...ให้หาย...เหงา แต่ไม่มีอะไรช่วยได้ ลุกขึ้นอีกครั้ง...เดินออกจากบ้านไปสู่ความวุ่นวาย หวังให้คลายเหงา ตอนนี้...ฉันนั่งอยู่กับเพื่อนมากมาย...เฝ้ามองผู้คน แล้วทำไมหนอ...ฉันยังเหงา สุดท้าย...ฉันก็กลับบ้าน นั้งเก้าอี้ตัวเดิม...นั่งมองฟ้าสีดำกำมะหยี่และจันทรานวลตา คล้ายจะตอกย้ำว่าที่ฉันเหงา...มันที่ใจใช่ที่กาย... เพราะสุดท้าย...ฉันก็ยังเหงา
หลากหลายเรื่องราว...ที่อยากหลีกหนี
ตั้งใจลืมเท่าไร...กลับทำได้แค่จดจำ ผู้คนมากมายรายล้อม... แต่สิ่งที่ฉันได้ยินกลับมีเพียงเสียงหัวใจ...ของตัวเอง เพียงแค่อยากมีใครสักคนเคียงข้าง แต่ในหลายพันล้านคนทั่วโลก คนนั้นของฉันอยู่ไหน? คำถามดังก้องในหัวใจ...ตราบวันที่ได้พบเธอ ฉันพบเธอ...อยากรักเธอ และที่สุดฉันก็รักเธอ...ด้วยทั้งใจ แต่ฉันไม่รู้ว่าเธอนั้นคิดอย่างไรกับฉัน โปรดเปิดหัวใจให้ฉัน...ได้ไหม ฉันอยากรู้...และอยากดู เธอมีฉันอยู่บ้างไหม เพราะก่อนหน้านี้ไม่เคยรู้ว่ารักคืออะไร ได้ยินเพียงใครต่อใครบอกเล่า หากไม่เคยสัมผัส จนได้พบเธอจึงได้รู้ว่ามันคือสิ่งมหัศจรรย์ ที่เกิดจาก...หัวใจ และถึงแม้จะมีคำกล่าวว่าไม่มีสิ่งใดยืนยงตลอดกาล แต่หัวใจฉันมันคร้านจะใส่ใจ วันนี้...เวลานี้...ขอเพียงฉันได้รักเท่านั้น ขอให้ฉันได้เรียนรู้...ได้อยู่กับวันนี้ ที่หัวใจเต็มไปด้วยรักให้เธอ...ก็พอ ฉันเป็นเพียงคนขี้เหงาคนหนึ่ง ที่ต้องการใครสักคน ทุกครั้งที่อยู่คนเดียว...รู้สึกเหมือนจะขาดใจ อาจมีเพื่อนมากมาย แต่ไม่มีใครสักคนเข้าใจ...ถึงความโดดเดี่ยวในความรู้สึกของฉัน และฉันไม่อยากจะอยู่กับช่วงเวลาแห่งความอ้างว้างนั้นอีกแล้ว เพราะเมื่อเจอเธอใจฉันก็รู้ว่าคือคนที่เฝ้ารอ เธอจะสามารถพาฉันออกจากความเงียบงันนี้ได้ง่ายดาย ช่วนฉันทีได้ไหม โปรดเปิดหัวใจให้ฉันที ***...T-T...*** November 18 ,.-~*´¨ทำไมจะต้องวิ่งตามคนที่เรารัก?¨`*·~-.¸ ทำไมจะต้องวิ่งตามคนที่เรารัก?
ว่าทำไมเราถึงรักคนๆ นี้นัก แล้วเหตุผลที่ได้ มีแค่เพียง. . .รักเพราะรัก ฟังดูอาจเลื่อนลอยไร้จุดหมายเกินไป แต่สำหรับคนที่รักกัน เหตุผลเพียงแค่นี้ ก็เพียงพอที่จะสานต่อความรักให้อยู่ต่อไป แต่กับคนที่เรารักเขา แล้วเขาไม่รักเรา ไม่เคยจะมองเห็นแม้แต่คุณค่าในตัวเรา ต่อให้เราหยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เขาเพียงไหน หรือให้เหตุผลมากมายในคำว่ารักที่เรามีให้ เขาก็คงมองไม่เห็นมันเหมือนกัน และกับคนประเภทนี้ ยิ่งเราเรียกร้องมากแค่ไหน ก็จะยิ่งสร้างความเหนื่อยใจให้กับเราเท่านั้น ถ้าคุณมีความสุขกับมันก็ดีไป แต่สุข. . .แล้วเหนื่อยใจก็น่าคิดเหมือนกัน คนเราเหนื่อยแล้วก็ต้องพัก ต้องหาทางออกที่ทำให้เราดีขึ้น กับเรื่องของความรักก็เช่นกัน เมื่อเราต้องเหนื่อยล้าเพราะมัน คงต้องพักซะบ้าง ลองหยุดวิ่งตามเขาซักครั้ง แล้วมาเดิน(แค่เดิน) ตามตัวเองดูสักหน คุณอาจรู้สึกดีกว่าการต้องวิ่งตามใครคนนั้น อย่างน้อยๆ คุณจะพบว่า . . การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองนั้นไม่ทำให้เราเหนื่อยใจเลย (ฟอร์เวิร์ดเมลล์ มานะ มันโดนดีอ้ะ =.=)
November 16 ·*.:｡.•°•.★*ผูรับและผู้ให้*★ .•°•.*¤คุณเคยเฝ้ามองใครคนหนึ่งจากที่แสนไกลบ้างไหม
ใครคนนั้นคือคนที่คุณคิดถึงเข้าจากอีกฝากฝั่งพื้นฟ้าใช่หรือเปล่า
ฉันอยากรู้ว่าคุณรู้สึกอย่างไร เมื่อตรงที่คุณยืนอยู่มีทั้งความสุขและความทุกข์เกิดขึ้นสลับกัน
ทุกครั้งคุณไม่สามารถวัดปริมาณที่แน่นอนได้
แต่เชื่อว่าคุณคงรู้จักคุ้นเคยกับทั้ง 2 สิ่งที่ว่านั้นดีพอควร
คุณเจ็บปวดมากแค่ไหนที่ใครคนนั้นของคุณไม่เคยบอกผ่านสายลม
หรือดาวดวงใดมาถึงคุณเลยว่าเค้าได้รับความรู้สึกห่วงใย
และหวังดีนั้นหรือไม่แต่คุณยังคงยินดีใช่ไหมกับการได้ทำเช่นนั้นอยู่เสมอ
เมื่อการได้คิดถึงดีกว่าการพยายามที่จะลืม ทั้ง ๆที่คุณไม่เคยจะทำมันได้เลยสักครั้ง
จงปล่อยให้หัวใจได้รู้สึกให้มากที่สุด การหลอกตัวเองคงไม่ทำให้อะไรดีขึ้น
ตัวคุณเองที่พบว่าหัวใจบอบช้ำแค่ไหนเมื่อไม่สามารถจะรักเค้าได้อย่างใคร ๆ
ไม่มีแม้คำ ใดจากเค้าที่คุณอยากได้ยิน
ทุกย่างก้าวช่างยากเย็นเมื่อคุณต้องเดินไปในทุกที่ที่ไม่มีเค้าเคียงข้างอย่างที่เคย
จงทดแทนความปวดร้าวนั่น ด้วยความคิดถึงที่มีส่งไปยังเค้า เพื่อคุณเองจะได้รู้สึกว่า
ความคิดถึงของคุณที่มีต่อเค้าจะทำหน้าที่แทนตัวคุณ
จงเชื่อในแรงใจและความหวังดี จะทำให้เขาปลอดภัยและมีความสุข
ถึงเค้าจะไม่ได้รับรู้ว่ามีคุณอีกคนที่ค่อยรักเค้าอยู่เสมอ
แต่คุณเองก็จะรู้ว่าความคิดถึงของคุณได้ส่งไปยังเค้าคนที่คุณเลือกที่จะให้และดีที่สุด
แล้วที่การให้ในครั้งนี้มีคุณที่เป็นทั้งผู้ให้และผู้ไดรับในเวลาเดียวกัน
“ความรักจะมอบความหมายดี ๆกับเราเสมอ ถ้าคุณจะคิดถึงตัวเองให้น้อยลง
แปรเปลี่ยนความปวดร้าวให้เป็นเสมือนน้ำใจที่ชุ่มชื่นใจทั้งผู้ให้และผู้ได้รับ
·*.:｡.•°•.★*I am ~ Monkiez*★ .•°•.°´
 |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
